Los institutos seculares después del Vaticano II /
Los institutos seculares fueron reconocidos en 1941 por el Papa Pío XII, en la Constitución Apostólica Provida Mater Ecclesia, y desde esa fecha han sido objeto de especulaciones y aceptación reticente. Frente a esta situación la presente obra reúne diversos ensayos donde abordan sobre su naturaleza...
I tiakina i:
| Ētahi atu kaituhi: | , |
|---|---|
| Hōputu: | Pukapuka |
| Reo: | Pāniora |
| I whakaputaina: |
Bilbao, España :
Mensajero,
1969, c1969
|
| Rangatū: | (Catolicismo Seglar ;
15) |
| Ngā marau: | |
| Ngā Tūtohu: |
Kāore He Tūtohu, Me noho koe te mea tuatahi ki te tūtohu i tēnei pūkete!
|
| Whakarāpopototanga: | Los institutos seculares fueron reconocidos en 1941 por el Papa Pío XII, en la Constitución Apostólica Provida Mater Ecclesia, y desde esa fecha han sido objeto de especulaciones y aceptación reticente. Frente a esta situación la presente obra reúne diversos ensayos donde abordan sobre su naturaleza, estilo de vida, discernimiento vocacional y formación específica de dichos institutos seculares. |
|---|---|
| Whakaahuatanga ōkiko: | 188 p. |