Muerte y desengaño en la poesía novohispana : siglos XVI y XVII /

Escritor del siglo XVII nacido en la Nueva España, Luis de Sandoval Zapata es autor de un Panegírico a la paciencia (1645) y, según el bibliógrafo José Mariano Beristáin de Souza (1756-1817), de Poesías varias a Nuestra Señora de Guadalupe. En el prólogo de su Panegírico, Sandoval Zapata afirma que...

Whakaahuatanga katoa

I tiakina i:
Ngā taipitopito rārangi puna kōrero
Kaituhi matua: Pascual Buxó, José (autor)
Hōputu: Pukapuka
Reo:Pāniora
I whakaputaina: México : UNAM, 1975, c1975
Ngā marau:
Ngā Tūtohu: Tāpirihia he Tūtohu
Kāore He Tūtohu, Me noho koe te mea tuatahi ki te tūtohu i tēnei pūkete!
Whakaahuatanga
Whakarāpopototanga:Escritor del siglo XVII nacido en la Nueva España, Luis de Sandoval Zapata es autor de un Panegírico a la paciencia (1645) y, según el bibliógrafo José Mariano Beristáin de Souza (1756-1817), de Poesías varias a Nuestra Señora de Guadalupe. En el prólogo de su Panegírico, Sandoval Zapata afirma que tenía escritas y prestas para la imprenta nueve obras más. La producción de Sandoval Zapata puede compararse con la mejor y más elaborada poesía del barroco hispánico, según el crítico José Pascual Buxó, quien recoge y estudia la obra de aquél en el marco de la poesía novohispana de los siglos XVI y XVII referente a los temas de la muerte y el desengaño. Según Pascual Buxó, la selección de estos dos tópicos permite fijar algunas peculiaridades novohispanas dentro del marco ideológico y dogmático de la literatura española de los siglos de oro.
Whakaahuatanga ōkiko:164 p.