Primeras historias /

I tiakina i:
Ngā taipitopito rārangi puna kōrero
Kaituhi matua: Guimarães Rosa, João (autor)
Ētahi atu kaituhi: Rodriguez Monegal, Emir (prólogo) (prólogo)
Hōputu: Pukapuka
Reo:Pāniora
I whakaputaina: Barcelona, España : Seix Barral, 1969, c1968
Rangatū:(Biblioteca Formentor)
Ngā marau:
Ngā Tūtohu: Tāpirihia he Tūtohu
Kāore He Tūtohu, Me noho koe te mea tuatahi ki te tūtohu i tēnei pūkete!

MARC

LEADER 00000nam^a2200000^a^4500
001 000184552
005 20250521000000.0
009 20260310102119.576
037 |a Acervo ITESO - Biblioteca 
041 |a ESP 
082 |a 869.  |b GUI 
100 |a Guimarães Rosa, João  |e (autor) 
245 1 0 |a Primeras historias /  |c J. Guimarães Rosa ; pról. de E. Rodríguez Monegal ; tr. por Virginia Fagnani Wey. 
264 4 |a Barcelona, España :  |b Seix Barral,  |c 1969, c1968 
300 |a 252 p. 
336 |a texto  |b txt  |2 rdacontenido 
337 |a sin mediación  |b n  |2 rdamedio 
338 |a volumen  |b nc  |2 rdasoporte 
440 1 |a (Biblioteca Formentor) 
500 |a Traducción de: Primeiras estórias 
545 0 |a João Guimarães Rosa (Cordisburgo, Minas Gerais, 1908 – Río de Janeiro, 1967), escritor brasileño. Estudia Medicina en la Universidad de Minas Gerais (1925-30) y comienza a ejercer la profesión en Itaguara, localidad donde descubre el sertón, región semiárida que inspirara buena parte de sus cuentos y novelas. Funge como cónsul adjunto en Hamburgo (1938-42), donde apoya las actividades de su futura esposa Aracy de Carvalho para que habitantes judíos huyeran a Brasil. Su narrativa innova el regionalismo brasileño, con gran libertad de invenciones lingüísticas y neologismos que combinan el habla popular y la erudición del autor, pero también ha sido interpretada posteriormente como alegoría del enfrentamiento de los hombres con la naturaleza ambigua y misteriosa del mal. La novela Gran sertón: veredas (1956) preside una bibliografía en la que también figuran los volúmenes de relatos Sagarana (1946), Primeras historias (1962) y Menudencia (1967) y el ciclo conocido como Cuerpo de baile, que forman Manolo y Miguelín y Urubuquaquá (ambos libros de 1956) y Noches del sertón (1965). Electo miembro de la Academia Brasileña de Letras en 1963, tomó posesión de su asiento hasta pocos días antes de su muerte. 
649 |a XX 
650 |a Cuentos Brasileños 
650 |a Literatura Brasileña -  |y Siglo XX 
700 |a Rodriguez Monegal, Emir  |e (prólogo) 
910 |a Fondo General 
920 |a Impresos - Libros 
930 |a Colección General 
940 |a Literatura 
905 |a 101 
901 |a 0500125497  |b IT1  |c LIT  |u 20250521 
902 |a https://opac.biblio.iteso.mx/vufind/Record/000184552