Les dieux ont soif /

Guardado en:
Bibliografiske detaljer
Hovedforfatter: France, Anatole
Format: Bog
Sprog:fransk
Udgivet: París, Francia : Calmann-Lévy, 1962, c1962
Serier:(Le Livre de Poche Calmann-Lévy ; 833)
Fag:
Tags: Tilføj Tag
Ingen Tags, Vær først til at tagge denne postø!

MARC

LEADER 00000nam^a2200000^a^4500
001 000002817
005 20250521000000.0
009 20260310083201.354
037 |a Acervo ITESO - Biblioteca 
041 |a FRA 
082 |a 843.  |b FRA 
100 |a France, Anatole 
240 1 5 |a [Los dioses tienen sed] 
245 1 4 |a Les dieux ont soif /  |c A. France. 
264 4 |a París, Francia :  |b Calmann-Lévy,  |c 1962, c1962 
300 |a 247 p. 
336 |a texto  |b txt  |2 rdacontenido 
337 |a sin mediación  |b n  |2 rdamedio 
338 |a volumen  |b nc  |2 rdasoporte 
440 4 |a (Le Livre de Poche Calmann-Lévy ;  |v 833) 
545 0 |a Anatole France (París, 1844 – Saint-Cyr-sur-Loire, 1924), seudónimo de François Anatole Thibault, escritor francés. Hijo del librero François Noël Thibault, comenzó su carrera como periodista en 1867 y formó parte del movimiento poético del parnasianismo, aunque su producción se centró después en la narrativa. France, quien había sido nombrado bibliotecario del Senado (1876-90), alcanzó el reconocimiento como novelista con El crimen de un académico (1881) y sumó elogios y lectores con Tais (1890), inspirada en la vida de Santa Thais, la cortesana egipcia conversa al cristianismo; Las opiniones de Jerónimo Coignard (1893), en la que captura la atmósfera de fin de siglo, o La azucena roja (1894), relato amoroso ambientado en París y en Florencia. Miembro de la Academia Francesa (1896), se sumó a Emile Zola en la defensa de la inocencia del capitán Alfred Dreyfus, acusado de alta traición y apresado en la Isla del Diablo (1894-1906), y abordó en El señor Bergeret en París (1901), entrega final de su tetralogía Historia contemporánea (1897-1901), el célebre caso del militar de origen judío. Otros de sus títulos más destacados son la alegoría satírica La isla de los pingüinos (1908); la biografía La vie de Jeanne d’Arc (1908) y Los dioses tienen sed (1912), novela situada durante los años del Terror. Simpatizó con la Revolución Rusa (1917) y también mantuvo cercanía, no exenta de crítica, con el comunismo y el socialismo franceses, además de considerar injusto el Tratado de Versalles (1919). Escritor de una erudición refinada y gran elegancia, fue uno de los mayores representantes del racionalismo francés en su generación y se le consideró en su día el prototipo del hombre de letras. Recibió el Premio Nobel de Literatura en 1921. 
586 |a Premio Nobel de Literatura 1921 
649 |a XX 
650 |a Novela Histórica -  |z Francia 
650 |a Novela Francesa 
650 |a Literatura e Historia -  |z Francia 
650 |a Literatura Francesa -  |y Siglo XX 
650 |a Francia -  |x Historia -  |y Reinado del Terror, 1793-1794 -  |x Tema Principal 
650 |a Francia -  |x Historia -  |y Primera República, 1792-1799 
650 |a Francia -  |x Historia -  |y Revolución Liberal Burguesa, 1774-1848 
650 |a Francia -  |x Historia -  |y Siglo XVIII 
910 |a Fondo General 
920 |a Impresos - Libros 
930 |a Colección General 
940 |a Literatura 
905 |a 101 
901 |a 0028170100  |b IT1  |c LIT  |i 002817  |u 20250521 
902 |a https://opac.biblio.iteso.mx/vufind/Record/000002817